Bij het zien van de titel van deze blog denk je vast: waar the **** gaat dit over?! Ik zal het jullie niet langer in spanning houden: het gaat over de uitslag van de enquête ! Een paar weken geleden vroeg ik jullie deze in te vullen en maar liefst 64 mensen hebben hem ingevuld, bedankt daarvoor! Er kwamen hele leuke antwoorden uit die ik graag met jullie wil delen! Van de mensen die mijn enquête hebben ingevuld wonen de meeste in Zuid-Holland . Slechts één persoon woont in Friesland , één in Flevoland en één in Limburg . Jullie gemiddelde leeftijd is 15 jaar , met uitschieters naar 11 jaar en 45 jaar . Coco Gold heeft hele slimme volgers, de meesten doen HAVO of VWO . Er kwamen heel veel verschillende antwoorden voorbij bij de vraag “ Omschrijf Coco Gold in 3 woorden ”. De woorden “leuk”, “inspirerend” en “creatief” werden vaak genoemd, maar woorden zoals   “Chinees” en “knetter gaaf tof” kwamen wat minder vaak voorbij.   Op de vraag “ Wat zouden jullie...

Mensen die mij maar een beetje kennen, weten allemaal wel dat ik van eten houd. En niet zomaar een beetje, ik denk dat ik stiekem wel bekend sta als de vreetzak van de school. Als ik weer eens in de kantine sta te twijfelen of ik een broodje frikandel of een broodje kroket of gewoon allebei zal nemen, voel ik dat alle blikken op mij gericht zijn. “Zou je dat nou wel doen?” hoor ik die jongen denken. Of, zoals één van mijn klasgenoten ooit sarcastisch zei: “Als je het nou kon hebben…” Het is niet zo dat ik eet omdat ik lekkere trek heb, of omdat ik me verveel (oké, soms wel). Maar 9 van de 10 keer eet ik omdat ik gewoon écht honger heb. En niet zo’n beetje, mijn maag rommelt en bromt alsof ik zestien dagen geleden voor het laatst gegeten heb. Dit gebeurt ook regelmatig in de klas en ik vind het zo vervelend als mijn klasgenoten mij dan weer moordende blikken geven. Ik dacht dat ik gewoon gek was, wie heeft er nu ALTIJD honger? Maar, ik heb nu eindelijk het a...

In het restaurant waar ik werk, komen een heleboel niet-grappige grapjassen langs. Even voor de duidlijkheid: dit zijn mensen die denken dat ze héél grappig zijn. Maar nee, dat zijn ze niet. Helaas hebben ze mij gekozen als slachtoffer om hun niet-grappige grappen op af te vuren. En ik maar blijven lachen, want ja: de klant blijft koning. Elke avond zit er wel één niet-grappige grapjas tussen. Je kent het wel: gezellig met de familie uit eten en opa is de grootste grapjas met zijn uit-de-jaren-dertig-stammende-grapjes, die dus niet grappig zijn. Afgelopen vrijdag was er sprake van een extreem geval. Is er normaal één niet-grappige grapjas, die avond waren er maar liefst vijf niet-grappige grapjassen. Ja, je hoort het goed: vijf stuks. Het was een gezin met papa, mama en drie niet al te bijster intelligente noch aantrekkelijke zonen in de leeftijd van zestien tot eenentwintig jaar. Mooie foto's, ik weet het, maar dit is ter illustratie van het probleem.

Lieve, lieve volgers van Coco Gold: ik wens jullie allemaal een heeeeele fijne kerst! Ik hoop dat jullie twee fijne dagen hebben, stop je vooral vol met veel eten en vergeet je dieet of andere onnozele voornemens, laat je lekker gaan! Dat doe ik tenminste wel. Liefs, Nicole   Wat gaan jullie doen met de kerst? 

"Nicole, het is hartstikke koud buiten. Doe je je handschoenen aan?" "Ja mam, dat zou ik wil wellen maar ik ben mijn handschoenen kwijt." "Nicole, je raakt jezelf nog eens kwijt." Dit is een gemiddeld gesprek tussen mij en mijn moeder op een random moment van de dag. Ik geef het eerlijk toe: ik ben een chaoot. Ik raak alles kwijt en vergeet de meest simpele dingen zoals de verwarming uit doen of de deur op slot doen. Zo moet ik over precies zeventien en half uur afrijden (help!) en bedenk ik me nu dat ik daarvoor het bewijs van mijn theorie-examen mee moet nemen. De grote vraag: waar heb ik dat ding gelaten? Ik heb mijn hele kamer (en die van mijn ouders en zusje, de woonkamer, de keuken en de badkamer) al afgezocht, maar ik kan hem nergens vinden. Ik heb al een maand of zeven een boek van een vriend bij mij thuis liggen. Ik zie die vriend ongeveer twee keer per maand wat betekent dat ik al veertien keer ben vergeten dat boek mee te nemen. Ik probee...

Vergeet niet mee te doen aan mijn GIVE-AWAY : 50 vintage postzegels, 2 landkaart enveloppen en 2 zwart-wit enveloppen. ___________________________________________________________________________________   Even nadere toelichting bij de titel: HVJ NTB KNZJ betekent respectievelijk Hou Van Jou, Niet Te Breken en Kan Niet Zonder Je. Zo heb je nog een hele lichting van deze belachelijke afkortingen. Oké, ik geef het toe: ik gebruikte ze ook, maar dat is lang, lang geleden.   Nu dacht ik toch dat zulk soort taalgebruik toch echt iets was voor kinderen van een jaar of 10, en dat het al sinds een jaar of vijf absoluut not-done is. Toch bestaan er nog zulk soort types die durven deze afkortingen te gebruiken. Ik checkte mijn hyvespagina weer eens (zeg maar vier jaar geleden dat ik daar voor het laatst k eek) en ik zag tot mijn grote verbazing dat ik een bericht in mijn inbox had. En wel van Thijs Fc Groningen. Ik ken Thijs niet, en hij mij ook niet. ...

Ik ben al ruim drie jaar een oberes in een Chinees restaurant. Stiekem weet ik wel dat het geen oberes heet, maar "serveerster" of gewoon "bediende". Maar "oberes" vind ik veel leuker klinken. Het leven van een oberes is niet altijd makkelijk en vaak heb je te maken met stomme, zeurende, chagrijnige mensen. Het vervelende is dat je al-tijd, maar dan ook ALTIJD aardig, vriendelijk en beleefd moet blijven ook al kun je die mensen op dat moment wel tegen de vlakte slaan met je dienblad. Lees snel verder over hoe moeilijk mijn leven als oberes is. _____________________________________________________________________________________________________________________________ "Jij werkt hier zeker nog maar net?" Wat ik denk: "Ben je een domme koe ofzo? Ik werk hier al drie jaar." Wat ik zeg: "Haha, nee hoor!" "Jij bent geen Chinees hè?" Wat ik denk: "Goh, wat een helder licht bent u! Ik ben inderdaad gee...

Dit gedicht heb ik 2 jaar geleden geschreven, en ik moest er stiekem wel om lachen. MOHAMMED Ik word me er net bewust van dat ik je naar binnen zit te werken misschien had je wel wit met zwarte vlekken misschien was je wel bruin Laat ik je Mohammed noemen vanwege je donkere huidskleur Je lag de hele middag al te braden in een grote zwarte pan Maar nu ben ik je aan het opeten - ik krijg er bijna spijt van Je hebt ook nog nooit zo vies gesmaakt zo taai gevoeld Er zaten van die vetdraadjes aan je Je was niet zo sappig als dat je eigenlijk hoorde te zijn Ik kon je maar niet doorslikken want ik dacht aan jou Hoe je daar zo vrolijk met al de andere koeien stond Abrupt een einde aan jouw leven Nu stop ik je in mijn mond.

Zoals jullie misschien wel weten doe ik de studie Communcatie. (Duhhh, natuurlijk weten jullie dat want jullie weten alles van mij, right?) Vandaag gingen we bij het vak tekstschrijven aan de slag met "ikjes". Nu denk je waarschijnlijk: 'WTF zijn "ikjes"?' (Of misschien denk je het zonder de 'WTF') Nou, ik zal het jullie eens even uitleggen. Ikjes zijn namelijk kleine columns van minder dan 120 woorden over vaak grappige dingen die mensen meemaken. Deze ikjes zijn een idee van het NRC-handelsblad en ik vind ze ge-ni-aal. Nu lijkt het me leuk om jullie ikjes te verzamelen en eens in de week of twee weken een serie ikjes te plaatsen op mijn blog. Als voorbeeld heb ik zelf een ikje geschreven (dit is waargebeurd!) en zo heb je een beetje een idee wat het precies inhoudt. KLEINE MOEDER Met mijn één meter zestig en achttien lentes jong ben ik niet bepaald groot geschapen. Ik praat met een jonge mannelijke collega over mijn lengte. "Dus je wordt é...

- Een sixpack hebben zonder daar ook maar enige vorm van lichaamsbeweging voor te hoeven doen. - Ed Sheeran ontmoeten. - Heel lang haar hebben. - Onbeperkt geld hebben zodat ik een cabrio kan kopen. En een zwembad in m'n tuin. En een jacuzzi. - Altijd mooi weer in Nederland. - 1 meter 75 zijn. - Verhuizen naar het buitenland. - Heel goed kunnen zingen. - Een iPhone hebben. - Altijd zin hebben om te bloggen en elke dag een topartikel het web opgooien. - Geen strak buikje hebben, dat zal ik ook nooit krijgen maar ik sta me wel uit te sloven in de sportschool. Niet eerlijk. - Ik heb Ed Sheeran nog nooit onmoet en ga dat waarschijnlijk ook nooit doen. - Mijn haar groeit veel te langzaam. Ik wil gewoon lang haar, ja? - Ik ben een beetje blut en ik heb geen cabrio. Ook geen zwembad. En ook geen jacuzzi. - Het is altijd kutweer in Nederland. - Ik ben 1 meter 60 en nee, ik groei niet meer. - Ik woon in Nederland en ik woon niet in Spanje of Australië....

Bij het woord zomer denk ik aan de magische woorden 'zon, zee en strand' en temperaturen ver boven de dertig graden. Helaas is de zomer in Nederland tegendraads en passen woorden als 'regen, wind en kou' beter bij een Nederlandse zomer. De zomer begint elk jaar op 21 juni (Wist je dat in 2020 de zomer op 20 juni gaat beginnen? Nee? Ik ook niet.) Op 21 juni kom je op Facebook en Twitter honderden berichten tegen over dat de zomer nu dan ein-de-lijk begonnen is. Meestal ligt de temperatuur dan rond een graadje of vijftien, dragen we wollen truien en staat de verwarming nog aan. Dan kan in theorie de zomer wel begonnen zijn, maar in praktijk noem ik dit nog hartje winter. Halverwege juli begint de zomer vaak een beetje op gang te komen, maar vaak besluit de zomer om zich nog te verstoppen tot begin augustus. Want zeg nou zelf: wat is er nu leuker om half juli in je tentje op een camping door te brengen in de stromende regen? Juist: alles. Wat me wel altijd opvalt is dat...

Het is zover: ik ben een arme student geworden . Ik dacht eerst dat het wel mee zou vallen: ik blijf gewoon thuis wonen, ga in dezelfde plaats naar school (wat betekent dat ik gewoon kan fietsen wat me én openbaar vervoer kosten bespaard én een abonnement op de sportschool), mijn ouders betalen mijn studie en mijn laptop. Maar toen ik net mijn boeken ging bestellen en ik ineens een schamele 800 euro lichter zou zijn besefte ik me dat ik arm ben geworden. Ook krijg ik geen zakgeld meer en zal ik dus écht aan het werk moeten om mijn maandelijkse behoeften te bekostigen. Nu zelfs de naam van de Whatsappgroep van mij en mijn vriendinnen is veranderd in  "Arme studenten club" weet ik het zeker: ik ben arm en zal dus geld moeten gaan besparen. Hier wat tips voor andere arme mede-studenten:

Ja hoor, het is werkelijk waar: IK BEN GESLAAGD! M et alleen maar 7'ens en 8'en (ja, ik voel me een nerd.) De normeringen waren zó hoog uitgevallen, dat ik dus alles heb afgesloten met goede cijfers. De vlag hangt uit, ballonnen in de woonkamer en vanavond FEEST!

Dit is geen blauwe envelop van de belasting. (Wat zwam je nou, Nicole? Dit is toch overduidelijk een blauwe envelop van de belasting?) Oké, het is wel een blauwe envelop van de belasting maar die heb ik ongeveer zes jaar geleden voor andere doeleinden gebruikt. Toen ik gisteren eens mijn nachtkastje ging opruimen kwam ik dit tegen. Nu kon ik me niet herinneren dat ik zes jaar geleden al belasting moest betalen, dus er zou vast wat anders in moeten zitten. En dat was zo. Er zat namelijk een brief in met vreemde tekens, waarvan mijn hoofd ging tollen. Zouden dit nu hiërogliefen zijn? Er zat gelukkig een complete handleiding bij die mij perfect vertelde voor welke letter elk teken stond. Ik was erg benieuwd naar de achterliggende boodschap, wat had ik zes jaar terug voor iets belangrijks opgeschreven dat het in geheimtaal moest? Ik ben even bezig geweest met de boodschap te ontcijferen, maar het volgende kwam er uit: "Hoi, Het was vandaag een leuke dag. We gingen met de trei...

Er zijn van die dingen waar je heel erg van kan balen, of waar je je zwaar aan kunt ergeren. Dingen die werkelijk je hart verscheuren zodra je er aan denkt. Ik heb ook zo'n kwestie. Vooral nu het buiten weer lekker weer wordt komt dit probleem opnieuw opzetten. Ik heb het namelijk over raketjes, van die heerlijke drie-kleurige waterijsjes in - hoe verrassend - de vorm van een raket.

Ik kom thuis van een lange dag school. Er is niemand thuis en ik heb het rijk voor mij alleen. (dit klinkt zo lekker machtig) Nog voordat ik mijn schoenen en jas aan de kant heb gegooid heb, komt er een bekend gevoel in mijn buik opzetten. Het lijkt alsof ik geen controle meer heb over mijn lichaam en mijn hoofd slaat op hol. Nee, ik ben niet verliefd. Ook dreig ik niet flauw te vallen. Er is iets veel ergers aan de hand: Ik heb last van SHIAWOIZ. (beter bekend als  schaamteloze-honger-in-alles-wat-ongezond-is-ziekte .) Deze ziekte is nog niet officieel erkend door doktoren, toch weet ik zeker dat ik er aan lijd. De voorraadkast is niet meer veilig voor mij, ook de koelkast moet op gaan passen. Jammer genoeg ontkomen ze niet aan mijn dwang. Ik moet de kasten opentrekken, zakken chips openrukken en pakken koekjes kapot scheuren. Ik moet dringend een reep chocola tot mij nemen, wil ik enigszins kalmeren. Ik doorzoek de kasten en laatjes in mijn huis, maar je beg...

Ik dacht eigenlijk dat ik altijd een heel lief, leuk, braaf, schattig meisje was. Ik haalde altijd goede cijfers, was aardig tegen mijn vriendjes en vriendinnetjes en had nooit ruzie met mijn ouders. Zoals ik mezelf nu beschrijf was ik werkelijk om door een ringetje te halen. De werkelijkheid blijkt anders te zijn, nu ik gisteren mijn dagboek uit 2006 terugvond. Toen zat ik in groep 8. Ik was helemaal geen lief, leuk, braaf of schattig meisje. Ik was gewoon gemeen, ik was werkelijk EVIL! In mijn dagboek schreef ik namelijk wat ik écht dacht. Hoe lief ik er ook uit zag, daar was niks van waar. Ik had namelijk een lijstje in mijn dagboek waar alle mensen uit mijn klas opstonden. Vervolgens gaf ik ze een cijfer. Dat gaat al vrij ver, maar ik was zelfs zo erg dat ik ze een apart cijfer voor innerlijk en uiterlijk gaf. Zo heeft bijvoorbeeld Jiska een 3,5 voor innerlijk, maar een 6,5 voor uiterlijk. Elno heeft een 8,5 voor innerlijk en een 9- voor uiterlijk (op hem was ik nogal verlief...

Over drie maanden en twee dagen is het zover: dan ben ik vol-was-sen. Een verschrikkelijk woord, met een nog verschrikkelijkere achterliggende betekenis. Ik wil helemaal niet volwassen worden. Weet je nog, dat je vroeger twaalf was en zo uitkeek naar de dag waarop je achttien zou worden? Maar nu het zo dichtbij komt word ik bang. Dit is de betekenis van het woord volwassene volgens Wikipedia: Over drie maanden en twee dagen verwacht dus iedereen van mij dat ik volledig zelfstandig ben en geen hulp meer nodig heb. Maar wat als? Stel dat ik op de WC zit, en het WC-papier ineens op blijkt te zijn? Ik mag geen hulp inschakelen, ik ben immers volwassen, dus zal ik deze issue zelf op moeten lossen. Of wat als ik mijn been breek doordat ik uitglij in de badkamer, met mijn kin tegen het opstapje stoot, over de overloop glijd en vervolgens van de trap naar beneden val en met mijn inmiddels gebroken breen tegen het schoenenrek knal? Nou Nicole, je bent toch volwassen? Dit kun je zelf op...

Vandaag is het alweer de laatste dag van de vakantie. Mijn zusje zit op de bank te springen en kan niet wachten totdat ze morgen weer naar school mag, want ze verveelt zich. Ik zit in mijn pyjama achter de computer depressief te zijn omdat de vakantie voorbij is. Voor mij ligt een geschiedenisboek die er verdacht ongelezen uit ziet, helaas. Ik had een hele optimistische planning gemaakt om in de vakantie voor alle vakken van de aankomende tentamenweek te gaan leren. Jammer genoeg is dat nét niet gelukt. En nu is de vakantie dus alweer bijna voorbij, voor mijn idee moet hij nog beginnen. Daarom heb ik besloten om deze laatste dag van de vakantie de traditie vooral niet te doorbreken, en ga ik dus ook vooral niet leren. Hoe zit dat bij jullie? Als jullie een planning maken, houd je je daar dan ook aan? PS. Ik heb een nieuwe header, gemaakt met behulp van de tutorial van Denise!