DE LEUKE JONGEN ACHTER DE KASSA

31.1.12

Het was zaterdagochtend en ik stond in de rij voor de kassa van de supermarkt. Het is altijd druk op zaterdagochtend, maar deze zaterdagochtend leek het alsof heel Nederland vroeg was opgestaan om boodschappen te doen in die supermarkt. Er waren maar drie kassa’s, en ondanks dat die allemaal open waren stonden er negen mensen voor mij in de rij. Van te voren probeer ik de situatie altijd in te schatten, maar ik krijg het altijd voor elkaar om in de verkeerde rij te staan. De rij waar de wachttijd het langste is. Zo stond er voor mij een oud omaatje (die overigens wel heel lief was) die er een half uur over deed voordat ze al haar boodschappen op de band had gelegd. Ik wilde haar wel helpen, maar ik denk dat ze het een beetje raar zou hebben gevonden als ik spontaan in haar boodschappentas op wieltjes zou graaien.
Daarom wachtte ik geduldig af en deed ik alsof ik helemaal geen haast had. Toen viel mijn oog op de leuke jongen achter de kassa...



We hadden twee seconden oogcontact. Had ik tóch de goede kassa uitgekozen. Toen het omaatje eindelijk aan de beurt was kon ze haar portemonnee niet vinden. Daarna mislukte haar pincode, en na twee pogingen was ze klaar.
Vervolgens zei de leuke jongen achter de kassa gedag tegen het lieve oude omaatje. Ze zei gedag terug. “Hoe lang stond je nou in de rij te wachten?” vroeg de leuke jongen achter de kassa aan mij. Ik was een beetje geschokt, ik had geen vraag van de leuke jongen achter de kassa verwacht. “Mwoah, weet niet. 10 minuten? Er zijn ook maar drie kassa’s, schiet niet zo op hè.” De leuke jongen achter de kassa moest lachen. Achteraf had het een veel leuker scenario kunnen zijn. Ik had kunnen zeggen: “Mwoah, weet niet. 10 minuten? Maar dat geeft niet, zo kon ik naar jou kijken.” En met dat ik hem de €3,20 gaf, gaf ik onopvallend een briefje met mijn 06-nummer en maakte het “BEL ME!”-gebaar. Vervolgens belde hij mij om half zeven, direct nadat hij klaar was met werk om te vragen of ik met hem uit eten wilde. Natuurlijk wilde ik dat. Mijn haar zat perfect en ik had een mooie jurk aan. We zaten wel drie uur lang te kletsen, en daarna maakten we een romantische wandeling in het park. Vervolgens vroeg hij mij ten huwelijk, ook al kenden we elkaar nog maar zo kort.
Maar ik gaf gewoon de €3,20 wenste hem een fijne dag en hij wenste mij een fijne dag terug.
Jammer.


Wat is jouw leukste belevenis in de supermarkt?

Deze blogs vind je misschien ook leuk:

12 reacties

  1. Hhahaa geweldig! Ik bedenk me ook altijd pas achteraf hoe ik beter op een situatie had kunnen reageren. Jammer!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, erg leuk geschreven.. ik betrapte mezelf erop dat ik een glimlach kreeg toen ik het verhaal las.. leuk!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Haha, geweldig! Ik heb dat ook altijd, dan denk je achteraf van: dát had ik moeten zeggen. Erg leuk geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Erg leuk om te lezen hihi.. Zelf heb ik jammer genoeg nog nooit zo'n ervaring gehad.

    Liefs,
    Mia

    BeantwoordenVerwijderen
  5. haha geweldig! je schrijft echt super! haha, ik zie het allemaal helemaal voor me, inclusief het gegraai in de boodschappentas van de oude dame (:
    liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wauw, echt leuk geschreven!
    Dat heb ik ook altijd, van die 'wat als ik dat had gedaan' gedachtes :D Liefs <3

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hahah, super leuk geschreven! Ik heb dat ook altijd, na afloop ga ik helemaal bedenken wat ik had moeten zeggen enzo, haha! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Haha, wat leuk geschreven. Ik volg je.
    'xliefs

    BeantwoordenVerwijderen
  9. wat een leuke blog heb je!!
    kom je ook een keer op mijn blog kijken??
    ik ben benieuwd wat je ervan vind:)
    www.littlewriterwrote.blogspot.com

    XX

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Zo gaat het bij mij altijd! Ik denk vaak over situatie na die ik meegemaakt heb, en dan bedenk ik me dat ik het beter anders had kunnen doen...

    BeantwoordenVerwijderen

Volg mij op Instagram

De beste budgettips